Mijn low buy year een jaar later: de rommelige realiteit

Met het einde van 2025 is er ook een einde gekomen aan mijn low buy year en ik wil daar op terugkijken. Het was een jaar lang bewuster omgaan met kopen, met spullen en met de neiging om gelijk iets nieuws te willen op momenten dat het even lastig werd. Het terugkijken duurde langer dan gehoopt, want het was ingewikkeld. Het is geen verhaal met duidelijke conclusies, want het is was een rommelig jaar op meerdere vlakken. En daarmee ook het low buy year, maar juist daarom wil ik het wel delen.

Hoe het begon

December 2024 deelde ik: ik ga een low buy year doen en dit is hoe. Ik verscheen in indebuurt Deventer en deelde mijn verhaal op de radio bij radio Veronica. Mijn doel was helder: ik wilde minder impulsaankopen, meer bewustzijn over mijn eigen consumptiegedrag en dat van de bredere maatschappij en vooral gewoontes doorbreken. Ik wilde beter begrijpen waarom ik koop en wat ik koop en wat er zou gebeuren als ik dat even niet of minder zou doen. In deze video kan je terugkijken naar hoe het begon

Een jaar later: de realiteit

Een jaar later ziet mijn low buy year er anders uit dan ik vooraf had kunnen bedenken. Sinds de start van mijn traumabehandelingen is het ingewikkelder en vooral ook rommeliger. Ik merk dat ik tussen mijn behandelingen terugval in oude gewoontes en dat iets kopen om mezelf te ‘troosten’ toch wel een heel makkelijke manier is om mezelf afleiding te geven en om een gevoel van controle te krijgen als alles even te veel en te groot lijkt. Als het dan na een paar dagen weer beter gaat, vraag ik me af waar ik eigenlijk mee bezig ben. En zo begint het een paar dagen later weer van voor af aan.

Ik merk dus dat er een overlap zit met hoe het mentaal met me gaat. En dat mijn low buy year daarin ook geen losstaand project meer is. Dat was het sowieso eigenlijk al niet. Ik geloof niet dat mijn consumptiegedrag iets is dat op zichzelf staat, het zit verweven in alles wat ik doe en laat maar ook alles wat de maatschappij om me heen van mij verwacht.

Ik schreef al eerder over het mentale stuk, maar de laatste maanden is dat nog duidelijker geworden. Het geeft spanning tussen teleurstelling in mezelf maar tegelijkertijd zo goed als dat gaat wel zacht naar mezelf willen zijn. Want die zachtheid heb ik nu meer dan ooit ook nodig. Als ik terugkijk zie ik tegelijk wel dat ik wel veel heb geleerd en hoeveel er wél veranderd is. Mijn gedrag is misschien niet perfect, maar het is wel veel bewuster.

Lessen die ik geleerd heb

Het allerbelangrijkste wat ik geleerd heb is denk ik het gevoel van rust en vrijheid waar ik het eerder ook al over gehad heb. Ik zit niet meer ‘gevangen’ in het gevoel van eindeloos dingen nodig hebben zoals ons maatschappelijk wel wordt aangeleerd. Ik heb meer geleerd tevreden te zijn met wat ik heb en te zoeken naar creatieve manieren om gebruik te maken van wat ik al heb. Als ik dan toch wat nodig had was de eerste optie lenen bij vrienden, daarna de kringloop en daarna pas wat nieuws kopen.

Ik leerde ook dat kopen zelden rationeel is. Veel van mijn impulsaankopen gaan niet over wat ik koop zelf maar over een gevoel. Iets wat je probeert op te vullen door iets te kopen en hoe meer ik dat besef hoe meer ik kan proberen dat op een andere manier op te vullen.

Aan het begin van mijn low buy year stelde ik een lijst met regels op. Ik dacht dat ik daarmee en met die lijst in het zicht veel controle zou kunnen houden. Op zich werkte dat tot op zekere hoogte, maar bewustzijn, zelfreflectie en begrip voor mezelf daarin zijn veel effectiever. Omdat je ook wil leren van de momenten waarop je je niet aan je lijstje met regeltjes hebt kunnen houden. Uiteindelijk is dat lijstje precies dat, een lijstje. Maar de gedragsverandering haal ik uit dat tweede.

En als laatste, verandering kost tijd en niet alles hoeft in een keer perfect. De stappen die ik heb gezet dit jaar zijn misschien niet perfect en ietwat rommelig maar het zijn wel stappen naar beter.

Kortom, ik heb dus veel meer geleerd dan alleen over het low buy year of over consumptiegedrag binnen onze maatschappij. Maar deze lessen zijn niet allemaal even recht toe recht aan, en ik ben zelf ook nog zoekende naar hoe ze in te zetten. In mijn consumptiegedrag maar ook daar buiten.

Hoe nu verder

Betekent dit dat ik nu alles loslaat en 1000 dingen ga kopen? Nee zeker niet. Ik ga door, op een iets andere manier, maar ik blijf de lessen die ik geleerd heb inzetten. Komend jaar wil ik vooral ook kijken naar mijn bredere consumptiegedrag, los van kopen. Zo wil ik bijvoorbeeld ook kijken naar hoe ik langzamer kan leven binnen de grenzen van mijn eigen lijf, onthaasten en daarin de urgency culture proberen achter me te laten. Daarin wil ik crip tijd echt beter ontdekken maar sowieso de urgency culture van de maatschappij. Ik merkte dit jaar dat consumptiegedrag naast het fysieke deel van kopen ook gaat om de sociale prikkels, om hoe snel alles moet en hoe veel informatie we in korte tijd tot ons nemen. Ook wil ik verder kijken naar het creatieve stukje: creatief met spullen om gaan, zelf kleding (ver)maken, dat soort dingen. Om nog bewuster om te gaan met de dingen die ik heb. Dat haakt ook wel in op het onthaasten.

Daarnaast wil ik de lessen van het afgelopen jaar blijven inzetten en kritisch blijven kijken naar mijn eigen consumptiegedrag rondom spullen. Ik zit nu midden in mijn traumabehandeling en dat gaat even voor zo’n beetje alles, maar tegelijkertijd gaat ook de bewustwording over mijn eigen consumptiegedrag maar ook dat van de bredere maatschappij door.

Afsluitend

Terugkijkend nu weet ik niet zo goed wat ik voel over het afgelopen jaar. Het was geen perfect jaar, het was rommelig, en dat is oke. Het belangrijkste zijn de inzichten en de lessen die ik geleerd heb.

Ik ga dus door, op mijn eigen manier. Net iets anders, zonder dat lijstje met regels en met meer begrip voor mezelf en mijn mentale gezondheid.

— Merel